Ogólne informacje
Nazwa naukowa osa złotego kopacza to Sphex ichneumoneus, według Uniwersytetu Texas A&M. Osy nie bronią swoich gniazd i nie są owadami agresywnymi. Osa złoty kopacz jest blisko spokrewniony z gigantycznym osą zabójcą cikad. Osa złoty kopacz występuje w Ameryce Północnej, Meksyku, Ameryce Środkowej, Ameryce Południowej i na Karaibach. Zazwyczaj lubi żyć w obszarach nasłonecznionych, z zagłębioną gliną i piaskiem, kwiatami z nektarem oraz cikadami, kawalami i konikami polnymi jako pożywką dla larw.
Zachowanie i gniazdowanie
W przeciwieństwie do innych os, osa złoty kopacz to owad samotny, który nie żyje w koloniach, według Cirrus Image. Czasami jednak wiele samic przez krótki czas współpracuje przy budowie gniazda, z samcami krążącymi w pobliżu. Samice kopają pionowe nory, składając jaja. Po wykopywaniu nory wkładają martwego lub sparaliżowanego owada, który posłuży jako pożywka dla wykluwającej się larwy.
Rozmiar
Osy złote kopacze mają od 1/2 do nieco ponad 1 cala długości, według Texas A&M University.
Okres rozrodu
Samice składają jaja między majem a sierpniem. W jednym sezonie rozrodczym jedna samica może utworzyć nawet do sześciu gniazd. Zazwyczaj wokół gniazda nie ma roślinności. Większość gniazd znajduje się w pełnym słońcu i jest ogólnie widoczna. Gniazda tworzone są w glebie na głębokości kilku cali przed złożeniem jaj.
Cechy charakterystyczne
Dorosłe osy złote kopacze to bardzo aktywne owady, pobierające nektar z różnych kwiatów. Mają czarną głowę i pierśniak lekko pokryty złotymsierściem. Przednie części nóg są pomarańczowo-czerwone. Duże bursztynowe skrzydła to również cecha charakterystyczna.
Dieta
Dorosłe osy żywią się głównie nektarem. Larwy natomiast żywią się cikadami, konikami polnymi i kawalami złożonymi w gnieździe przez samicę.
Skrzydła
Skrzydła osa złotego kopacza są tak duże, że wydają szelest przy locie, według Cirrus Image.