Kolibry – mali, ale kluczowi zapylacze
Małe zwierzęta, takie jak kolibry, odpowiadają za większość zapylania roślin. Kolibry odpowiadają za duży odsetek zapylania w swoim rejonie, choć ledwo są świadome usługi, jaką czynią kwiatom, roślinom i drzewom.
Dieta kolibra
Aby zrozumieć zapylanie, trzeba zrozumieć dietę. Kolibr musi jeść co 10 minut – spożywa ok. 2/3 masy ciała w pokarmie dziennie. Przeżywa głównie na cukrze z nektaru kwiatów (obfitego w okresie kwitnienia). Oprócz nektaru jedzą owady, ale nektar kluczowy dla zapylania.
Zapylanie przez kolibra to wypadek
Kolibry nie zapylają celowo. Wsuwa długi, zwężony dziób do środka kwiatu po nektar – dziób okrywa się pyłkiem. Po najedzeniu odlatuje, ale w 10 minut znów musi jeść – ląduje na innym kwiacie.
Transport pyłku do nowej rośliny
Gdy kolibr znów chce jeść, ląduje na innym kwiacie (ten sam lub inny gatunek). Pyłek z poprzedniego kwiatu spada, nowy pyłek przylęga do dzioba – unosi go do kolejnego kwiatu przy następnym posiłku. Cykl powtarza się bez przerwy.
Co dalej?
Kolibr wprowadza pyłek z jednego kwiatu do drugiego. Pyłek pochodzi z pestka jednego rośliny i, gdy ptak karmi się innym, pyłek często tarza się o szypułek drugiego kwiatu – skutecznie łącząc męski i żeński element dwóch roślin, co może prowadzić do reprodukcji i nowych roślin.
Znaczenie
Gdyby nie kolibry, zapylanie byłoby znacznie mniejsze (wiatr, motyle, inne owady). Ich znaczenie: są na tyle inteligentne, by pamiętać, które gatunki mają najsłodszy i najbardziej obfity nektar. Wracają do tych samych rejonów i gatunków co rok, pomagając w dalszym zapylaniu i wzroście roślin, które kochają.
Kolibry to niezwykle efektywni, choć nieświadomi, ogrodnicy przyrody.