Lamy od wieków popularne w Ameryce Południowej, zyskują teraz uznanie w Ameryce Północnej jako zwierzęta hodowlane, towarzyszące i nośne. Hodowle wielkie i małe ceni je za wełnę (włóknę), mleko i usposobienie.
Opieka nad noworodkami (crias)
Bądź przy porodzie. Reaguj na problemy: opuszczenie przez matkę, wady wrodzone, trudności z oddychaniem.
Sprawdź, czy cria staje w ciągu godziny. Nieustanie to sygnał alarmowy – sprawdź wady rozwojowe.
Pilnuj kontaktu matka-cría i karmienia. Cria musi posąc w ciągu 6 godzin. Jeśli nie – wydój matkę i nakarm butelką. Matka zajmuje się resztą.
Monitoruj przyrost masy. Jeśli mleko matki nie wystarczy (mały przyrost, karmienie < 4 miesiące) – dokarcz mlekiem krowim/kozim.
Rozdziel samce w wieku 8 miesięcy. Dojrzewają płciowo, ale hoduj ich dopiero jako 2-latki. Wcześniej – ryzyko urazów i stresu.
Kastrowuj samce nieprzeznaczone do hodowli. Wethery (kastraty) to lepsi towarzysze, strażnicy stada i zwierzęta nośne.
Rozważ usunięcie kłów (walców). Samce używają ich w walkach o samice. Kły rosną z powrotem – procedurę powtarzać co kilka lat. Zleć to weterynarzowi.
Dodatkowe aspekty
Lamy potrzebują: pastwiska/ogrodzenia, schronienia (3-ścienne), ciągłej wody, szczepień, odrobaczania, cięcia pazurów. Są oporne na choroby, ale wrażliwe na upał. To inwestycja na 15–25 lat.