Mimikria u zwierząt
Adaptacja, o której mówisz, nazywa się mimikrią. Istnieją dwa główne typy oparte na podobieństwie do nieprzyjemnego zwierzęcia.
Mimikria Batesa
Bezpieczny gatunek ewoluuje, by przypominać niebezpieczny lub niejatny gatunek. To chroni mimika przed drapieżnikami, którzy nauczyli się unikać wzorca. Klasyczny przykład: motyl wicekrólewski (viceroy) naśladujący motyla monarcha.
Mimikria Müllera
Dwa lub więcej niejatnych gatunków ewoluuje w stronę wzajemnego podobieństwa. To korzystne obu, bo drapieżnicy szybciej uczą się ich unikać.
Gdy zwierzę chroni się przed drapieżnikami, wyglądając jak inny nieprzyjemny gatunek, nazywa się to mimikrią – konkretnie mimikrią Batesa, gdy mimik jest bezpieczny.