Gazela to 19 gatunków średnich antylop z rodzaju Gazella. To zwinne zwierzę żyje w Afryce Wschodniej i Azji aż do Mongolii. Przystosowały się do różnego terenu: łąki, zarośla sawanny, płaskowyże pustynne i góry. Czuła gazela z długimi, falistymi rogami i smukłym brzozowym ciałem potrafi biec przez długi czas, by uciec drapieżnikom.
Cecha fizyczne
Gazele mają proporcjonalnie długie szyje i nogi oraz krótki ogon. Smukła gazela ma brzozową sierść z białym brzochem i białym tyłem. Te antylopy mają różne znaki i paska. Np. gazela Tomsona (Gazella thomsonii) ma elegancki czarny pas wzdłuż boków smukłego ciała. Długie rogi wywodzące się z czubka głowy często wyglądają jak pary delikatnych krzywizn S z zwartymi pierścieniami. Rogi samic krótsze i cieńsze. Niektóre samice, jak gazela tybetańska (Goa), nie mają rogów. Czuła gazela posiada ostry wzrok, słuch i węch, by znajdować pożywkę i unikać drapieżników. Gazela górska potrafi utrzymać prędkość 130 km/h przez kilka set metrów.
Siedlisko
Rozpowszechnienie antylopy obejmuje Afrykę Wschodnią oraz Azję Południowo-Zachodnią i Centralną. Gazele mogą zamieszkiwać sawanny, lekkie lasy, łąki, pustynie, góry i pagórkowate tereny. Potrafią przystosować się do surowych warunków pustynnych, zdolne żyć bez wody przez długie okresy. Gazele preferują żerowanie w otwartych przestrzeniach i równinach, gdzie muszą szybko uciekać przed drapieżnikami, np. gepardami.
Dieta i źródła
Gazele to roślinożercy przeglądające lub żerujące. Ostry węch pomaga im znajdować pożywkę: łatwo strawne zioła, trawy i krzewy zależnie od siedliska. Np. mała gazela Tomsona je krótkie trawy, które stanowią do 90% diety w sezonie suchym (wedle African Wildlife Federation). Inny przykład: gazela górska (Gazella gazella) żeruje nocą lub wczesnym rankiem. Potrafi spożywać rosę i rośliny sukkulentne trzymające wodę jako źródło wody w suszy. Samice karmia młode w trawiastej trawie, by uniknąć wykrycia przez drapieżników.
Grupy społeczne i zachowanie
Gazele żyją w stadach od małych grup 3–8 do tysięcy w sezonie deszczowym. Tymczasowe stada mogą zawierać terytorialne samce, niemature samce kawalerów i matki z młodymi samicami. Niemature samce kawalerzy walczą częściej i częściej używają rogów niż samce dorosłe. Dominujące samce ustanawiają terytoria z rytualizowaną postawą i znakowaniem granic. Zgromadzenia gazel Tomsona mogą zawierać inne zwierzęta: gazelę Granta, zebry, bydło, gnu. Charakterystyczne „stotting” lub „pronking” to skok wzwyż przed ucieczką przed wrogami.