Cecha fizyczne
Chrzęstne: małe do średnich (7,5–25 cm). Kompaktowe ciało, głowa z lekkim szczytem. Ogon nieco długi, 12 pierzyn. Krótka szyja, dziób stożkowy (widoczny z przodu). Szeroka gama kolorów: od szarych/brązowych do jaskrawych fioletowych/żółtych. Wzory pomagają odróżnić gatunki. Pisklęta: charakterystyczne wzory w ustach (widoczne podczas proszenia o jedzenie) – wysoki kontrast, specyficzne dla gatunku. Wzrok jednokoiczny (ocza z boku głowy) – pole widzenia 360°.
Cecha behawioralne
Dobre latanie, bieganie, skakanie. Wiele gatunków migruje daleko. Stałe posukiwanie pokarmu (latanie/skakanie) – nie siedzą spokojnie na dłoni. Samiec broni dużego terytorium przy dobrym źródle pokarmu. Specyficzne wezwania do obrony terytorium. Jako ofiary w naturze – na straży, widzą większe zwierzęta i ludzi jako zagrożenie. Seria wezwań ostrzegawczych (różne per gatunek). Wzory w ustach piskląt mogą kierować rodzica do gniazda. Pisklęta: machanie głową, taniec, szerokie otwieranie dzioba, specyficzne wezwania.
Cecha rozmnażania
Zazwyczaj monogamiczne po znalezieniu partnera. Para lęga resztę sezonu. Niektóre gatunki społeczne – małe grupy. Samica buduje małe gniazdo kubkowe, główna inkubująca (samiec pomaga). Do 6 jaj. Rodzice oddani inkubacji, zostają na gnieździe mimo zagrożeń. Gdy pisklęta gotowe – rodzice agresywnie wyrzucają z gniazda (odstawianie). Potem nowa klęka. Dojrzewające juvenale stają się dominujące w zachowaniu lęgowym – samce dużo czasu na wezwania obrony terytorium.