Siedlisko
Pingwin makaronowy (Eudyptes chrysolophus) – pingwin grzywkowy z pomarańczowymi piórami na głowie. Góra czarna, biały brzuch. Czerwone ocze, pomarańczowy dziób, różowe stopy. Średnia wysokość 70 cm, waga 5,4 kg. Szacunkowo 18 mln osobników – największa populacja pingwinów.
Żyją blisko oceanu na skałkowatych urwiskach i klifach. Lęga na plażach, wśród wysp pływających, na skałkowatych stokach. Zasięg: P Półwysp Antarktyczny – subantarktyka.
Siedlisko lęgowe
Minimum 50 znanych miejsc lęgowych w południowym Oceanie Indyjskim i Atlantyku Południowym na wyspach subantarktycznych. Jedno miejsce na Półwyspie Antarktycznym. Gniazda: płytkie nory wyłożone trawą. Więcej wiadomo o siedlisku lęgowym niż o przebywaniu poza sezonem. Poza sezonem – otwarty ocean.
Migracje
Poza sezonem lęgowym rzadziej blisko lądu, migrują. Grupy sięgają wysp przy Nowej Zelandii, Australii, Tristan da Cunha, Brazylii Południowej, RPA.
Pokarm
Skorupiaki, męczenniki, małe ryby – główny pokarm: kryl. Żerują więcej żywności morskiej rocznie niż jakikolwiek inny ptak morski. Nurkują 15–70 m (2–3 min), czasem do 100 m.
Drapieżnicy
Orki i lwy morskie. Skuy, mewy, inne ptaki morskie jedzą jaja i pisklęta.
Zagrożenia
Ocieplenie: wzrost temperatur wody odpycha pokarm od wybrzeży lęgowych. Zanieczyszczenie ropą, rybołówstwo. Spadek populacji przez drapieżne ssaki lądowe. Turystyka zagraża siedlisku. Na czerwonej liście IUCN jako gatunek wrażliwy (Vulnerable).