Cecha fizyczne
Lorikeety, razem z lory, to mała podrodzina w rodzinie papugowe, rodem z Australii i Pacyfiku Południowego. Znanych ok. 53 gatunki – wszystkie z uderzającym upierzeniem, wśród najbardziej kolorowych papug. Choć to różne ptaki, w Australii obie nazwy (lorikeety i lory) używane zamiennie.
Lorikeety: małe/średnie, 15–38 cm zależnie od gatunku. Chude, lekkie: poniżej 1 uncji (28 g) do max 10 uncji (280 g). Ogon długi, spiczasty; lory – krótszy, zaokrąglony. Lorikeety głównie zielone z łatami czerwonymi i żółtymi. Lory głównie czerwone z zielonymi, żółtymi, fioletowymi łatami.
Siedlisko
Lasowe regiony Australii i wysp Pacyfiku. Gniazda wysoko na drzewach, adaptują się do zimna i upału. Niektóre gatunki: niziny, góry, mangrowy. Lorikeety sprawnie poruszają się po drzewach: chodzą czworopalczastymi łapkami po gałąziach, często wiszą do góry nogami, by dotrzeć do jedzenia.
Karmienie
Większość papug = nasiona, ziarna, orzechy. Lorikeety wolą delikatniejsze: nektar, pyłek. Dzióby nie tak mocne, ale nie muszą – wystarczy zgnieść kwiaty. Języki pędzelkowate, rozkładane, by obierać nektar z kwiatów. Zbierają pyłek w kłębki – łatwiej zjeść.
Rozmnażanie
Jak większość papug – paramonogamia, ten sam partner co sezon. Gniazda w dołach drzew wysoko, wyłożone gnijącego drewna. Sezon zależny od regionu/gatunku, w cieplejszych – całoroczny. Samica 2 jaja, tylko ona wylęga. Samiec nocuje z samicą i karmi ją. Po wylęgu oboje karmią pisklęta, po 6–7 tygodniach młode latają i opuszczają gniazdo.