Flaming różowy (Phoenicopterus roseus) to silnie migrujący gatunek. Czas trwania migracji zależy od populacji i dystansu. Ogólnie flamingi wykonywają długie migracje poza sezonem legowym, szukając odpowiednich podmokłiń i miejsc żerowania.
W sezonie legowym gromadzą się w wielkich kolonii na określonych miejscach (płytkie jeziora, laguny). Po sezonie rozpraszają się i wyrusza w podróż.
Wzorce migracji zależą od dostępności pożywienia, stanów wody, pogody. Przelecą setki, a nawet tysiące kilometrów. Np. populacje afrykańskie: z wschodniej Afryki (miejsca legowe) na południe Afryki lub Madagaskar.
Migracja trwa od kilku tygodni do miesięcy, zależnie od dystansu. W locie formują spektakularne stada – tysiące, a nawet miliony osobników.
Flamingi są przystosowane do dalekich lotów: długie, mocne skrzydła, zdolność do ciągłego lotu, nawigacja po punktach orientacyjnych, słońcu, polu magnetycznym Ziemi.
Wzorce mogą się różnić między populacjami; niektórzy wykonują tylko lokalne przemieszczenia. Mimo to zdolność do długich migracji jest imponującym aspektem ich biologii.