Dodo został wygubiony głównie przez działalność ludzką. Po odkryciu Mauritius przez portugalskich żeglarzy na początku XVI w., ludzie polowali na dodo po miaso i sport. Wewnątrzne zwierzęta – szczury, świnie, małpy – polowały na jaja i pisklęta dodo. Wyrębnianie lasów pod uprawy zniszczyło ich siedlisko. Te czynniki razem doprowadziły do całkowitego wymierania dodo do końca XVII w., mniej niż 200 lat po przybyciu ludzi.