Dodo (Raphus cucullatus) wyginęło do końca XVII wieku (ok. 1681–1693) na Mauricjusze przez synergię czynników:
- Polowanie przez ludzi – żeglarze i osadnicy zabijali bezstraśne ptaki na mięso (twarde, smaczne) i pióra.
- Gatunki wprowadzone – szczury, świnie, maki, koty, psy – niszczyły gniazda (jaja, pisklęta), konkurencyjne o pokarm, degradowały las.
- Utrata siedliska – wycinka lasów na plantacje cukru, drewno.
- Zmiany klimatyczne – susze, cyklony mogły dobić resztki populacji.
Dodo nie miało strachu przed ludźmi (brak ewolucyjnego doświadczenia z drapieżnikami) – to przyspieszyło koniec. Symbol wyginienia wywołanego przez człowieka.