Dodo, wymarły nie latający ptak rodzimy na Mauritius, miał ograniczone bezpośrednie zastosowanie dla ludzi:
Pożywienie: Dodo polowano na mięso, a ich pióra mogły służyć do celów dekoracyjnych.
Ciekawość i pokaz: Żeglarze i odkrywcy fascynowali się łagodną naturą i niezwykłym wyglądem dodo, привożąc egzemplarze do Europy na wystawy.
Utrata siedliska: Przybycie ludzi doprowadziło do wycinki lasów i wprowadzenia drapieżników jak szczury i koty, co przyczyniło się do upadku dodo.
Rola ekologiczna: Jako owadożerca (frugiwore) dodo rozsiewał nasiona i wspierał rozmieszczenie roślin rodzimych.
Polowanie i utrata siedliska doprowadziły do wyginięcia dodo pod koniec XVII wieku, zostawiając trwałą lekcję o wrażliwości kruchych ekosystemów wyspiarskich.