Konsekrowane pustelnie są często samotne, ale czasami mogą wchodzić w interakcje z innymi, takimi jak duchowi reżyserzy lub goście szukający duchowego przewodnictwa. Mogą również uczestniczyć w wydarzeniach społecznych lub rekolekcjach. Konsekrowane pustelnie zazwyczaj żyją proste życie i mogą polegać na darowiznach lub innych formach wsparcia w celu zaspokojenia ich podstawowych potrzeb.
Życie konsekrowanego pustelni jest trudne, ale satysfakcjonujące. Daje to możliwość głębokiego rozwoju osobistego, rozwoju duchowego i służby innym. Konsekrowane pustelnie są przypomnieniem znaczenia samotności, ciszy i modlitwy w naszym zajętym i hałaśliwym świecie.