1. Polowanie społeczne: Hieny często pracują w grupach zwanych „klanami” lub „paczkami”, aby polować. Ten zbiorowy wysiłek pozwala im pokonać większą ofiarę, która może być trudna do podporządkowania indywidualnego.
2. Uruchomienie wytrzymałości: Hieny są zdolne do utrzymywania pościgów na duże odległości. Mogą biec przez dłuższy czas, zużywając swoją ofiarę, aż się wyczerpuje. Ich wytrzymałość jest szczególnie odpowiednia do realizacji ofiary na otwartych użytkach zielonych lub sawannach.
3. zmiatanie: Chociaż hieny są wydajnymi łowcami, wykazują także wiele oportunistycznych zachowań. Często piekają na tuszach pozostawionych przez inne drapieżniki, a nawet własne zabójstwa.
określone techniki:
- zęby i szczęki: Hieny posiadają potężne szczęki i ostre zęby, zapewniając silną siłę ugryzienia. Ich uzębienie jest przeznaczone do kruszenia kości, umożliwiając im dostęp do pożywnego szpiku kostnego.
- celowanie w szyję: Hieny często koncentrują swoje ataki na szyję ofiary. Gryząc i rozrywając gardło, mogą szybko je obezwładnić. Ta technika jest powszechnie stosowana podczas polowania na duże roślinożerne, takie jak gnu.
- Strategia utykająca: Hieny mogą celować w kończyny lub nogi ofiary, aby je spowolnić. Utrudniając mobilność zwierząt, mogą one bardziej skutecznie gonić i ostatecznie ją opanować.
Podczas gdy hieny mogą nie mieć prędkości lub wielkości niektórych innych drapieżników, ich wspólny charakter, umiejętności polowania na wytrzymałość i strategiczne ukierunkowanie sprawiają, że są one potężne drapieżniki w ekosystemach, w których zamieszkują.