Polowanie na ofiary oceanu
Wieloryby groniaste to sprawny polowcy, celujące w kryle i małe ryby, używając kombinacji zmysłów i strategii współpracy.
Słuch i dźwięk
W przeciwieństwie do wielorybów zębowych, gronia nie używają echolokacji. Mają jednak doskonały słuch i potrafią wykrywać dźwięki ofiar, np. trzaskanie kryli lub pływające stada ryb. Komunikują się też niskim częstotliwością, co może dezorientować ofiary lub stworzyć "kurtynę dźwiękową", by je uwięzić.
Sygnały wizualne
Gronie posiadają ostry wzrok i potrafią dostrzec skupiska kryli lub ryb blisko powierzchni lub w głębszej wodzie.
Wspólne techniki karmienia
Jedną z najbardziej spektakularnych metod jest karmienie bańkowe (bubble-net feeding), gdzie grupa wielorybów kręci wokół ofiary i dmucha pierścień bąbelków, uwięzając kryla w ciasnej spirali. Wieloryby mogą też po prostu rzucić się w stado ryb, pochłaniając je ogromnymi paszczami.
Migracja i wielorybowy upadek
Gronie migrują sezonowo, śledząc ofiary między miejscami karmienia i rozmnażania. Gdy wieloryb umiera, jego trupa tworzy ekosystem "wielorybowego upadku" na dnie oceanu, żywiąc organizmy głębinowe przez lata.