1. Używając poczucia słuchu:
* echolokacja: Humbbacki nie używają echolokacji jak wieloryby zębate, ale mają doskonały słuch i mogą wykryć dźwięki swojej ofiary, jak pstrykanie żuchwy Krilla lub ruchy szkół rybnych.
* wywołania niskiej częstotliwości: Humbacki komunikują się z wywołaniami niskiej częstotliwości, z których niektóre mogą być użyte do dezorientacji ofiary lub stworzenia „zasłony dźwiękowej”, aby je uwięzić.
2. Wskazówki wizualne:
* widząc ich ofiarę: Wieloryby humbakowe mają doskonały wzrok i mogą wykryć stężenie Krilla lub ryb w pobliżu powierzchni lub na głębszych wodach.
3. Współpracowanie:
* Feeding-net Feeding: Jest to spektakularna technika polowań, w której grupa wielorybów pracuje razem. Krążą szkołę Krill, wydmuchując wokół nich pierścień bąbelków. To zatrzymuje Krilla w ciasnej spirali, dzięki czemu łatwiej je złapać.
* Lunging: Czasami wieloryby po prostu rzucają się w szkołę ryb, pochłaniając je w masywne usta.
4. Ekosystem „Whale Fall”:
* zmiatanie: Kiedy humbak umiera, jego tusze tonie na dna oceanu, tworząc ekosystem „wieloryba jesiennego”. Zapewnia to żywność dla różnych organizmów głębinowych od lat, przyczyniając się do sieci pokarmowej oceanu.
5. Migracja i dostępność żywności:
* po zdobyciu: Humbacki migrują sezonowo, zgodnie z ofiarą, gdy poruszają się między podstawami żywieniowymi a obszarami hodowlanymi. Zapewnia to dostęp do obfitych źródeł żywności.
Ogólnie rzecz biorąc, wieloryby humbakowe są niezwykle przystosowani i zaradni łowcy, wykorzystując połączenie zmysłów, strategii i zachowań współpracy, aby znaleźć i pochłonąć swoją ofiarę. Są niezbędne dla ekosystemu oceanicznego, zarówno jako drapieżniki, jak i same źródło pożywienia.