Makak lwiego ogona to średniej wielkości małpa z rodziny Cercopithecidae, rodzaj Macaca (ponad 20 gatunków). To gatunek zagrożony – w naturze pozostało mniej niż 4000 osobników w niewielkim zasięgu geograficznym.
Opis
Makaki lwiego ogona dorastają do ok. 60 cm długości ciała, a ogon dodaje kolejne 45 cm. Ogon jest długi, cienki, łysy z kęsem włosów na końcu, przypominającym ogon lwa afrykańskiego. Futro długie, czarne z szarą grzywą wokół twarzy. Samce są większe – do 15 kg, samice ok. 7 kg.
Siedlisko i zasięg
Gatunek występuje wyłącznie w południowo-zachodnich Indiach, w Ghatach Zachodnich na wysokościach 600–1000 m n.p.m. Żyje w małych fragmentach wiecznie zielonych lasów (sholas), przebywając wysoko w koronach drzew. Tworzy małe grupy rodzinne 10–20 osobników z 1–3 dominującymi samcami. To jedyny gatunek makaka, w którym samiec oznaczają terytorium głośnymi wokalizacjami.
Dieta i drapieżnicy
Wszystkożerne, ale głównie owocowe – owoce, liście, łodygi, kwiaty, pąki. Owady i małe płazy to mały dodatek. Wodę pobierają z rosy na liściach. Posiadają rozciągliwe worki policzkowe na przechowywanie pożywienia. Polowane przez ludzi na mięsko i skóry oraz przez naturalnych drapieżników: duże węże, ptaki drapieżne i duże ssaki.
Cykl życia
W grupie zazwyczaj tylko jeden dominujący samiec ma prawo parzyć się z samicami. Brak konkretnego sezonu rozrodczego, samice rodzą raz w roku. Ciąża trwa ok. 6 miesięcy, rodzi się jedno młode. Młode trzyma się brzucha matki ok. rok do odstawienia, samodzielne po ok. 4 latach. W naturze żyją do 20 lat, w niewoli do 30 lat.