Ciekawostki o nornicach: gatunki, środowisko, szkodliwość

Gatunki

W Ameryce Północnej wiele gatunków: nornica rudogruda (lasy), rodzaj Microtus (brązowe/szare, łąki), nornica łąkowa, tundrowa, długooogona, żółtowangą, śpiewającą (wysoki, pulsujący pisk przy wrogości).

Środowisko

Gdzie są rośliny. Żyją w koloniach, budują systemy korytarzy. Zimą pod śniegiem dochodzą do traw i nasion. Wiosną korytarze widoczne po stopieniu śniegu.

Rozmnażanie

Cały rok, preferują wiosnę-jesień. Ciąża <1 mies. Miot: 3–7 młodych (nornica pnącza 4–8 miotów/rok). Samice płodne od 24. dnia życia.

Pokarm

Rośliny (liście, nasiona, łodygi, korzenie, cebulki). Rudogruda: rośliny + mchy, grzyby, owady, mięso. W ogrodach: korzenie młodych drzew, cebulki, kambium korzeni, kłów, pni (jesienią/zimą).

Szkody

Znikające rośliny, cebulki, bulwy. Drzewa: nadłowione, mało liści, liście jak przy suszy, zaczerwienienie poza jesienią, pocięcia przy kępie (nieregularne, blisko gruntu), tunele wokół korzeni = pęcherzyki powietrzne.

Rola w ekosystemie

Kluczowe pożywienie: sowy, orły, jastrzębie, czaple, kojoty, lisy, lasice, kune, węże, ryjówki.