Kangurowe szczury i wielbłądy dzielą unikalne adaptacje do przetrwania w surowych pustyniach:
- Oszczędzanie wody: Oba mogą przetrwać długie okresy bez picia. Kangurowe szczury mają wydalne nerki; wielbłądy magazynują wodę w specjalnych workach ciała.
- Adaptacja do pustyni: Oba znoszą skrajne temperatury i mają mechanizmy fizjologiczne do życia w suchych warunkach.
- Efektywny ruch: Kangurowe szczury potężnie skaczą po piasku; wielbłądy przewożą duże ładunki na duże odległości z wytrzymałością.
- Dieta i odżywianie: Kangurowe szczury jedzą nasiona i roślinność pustynną; wielbłądy wydajnie trawią twarde rośliny pustynne.
Mimo należenia do innych grup taksonomicznych, ich wspólne strategie adaptacji pustynnej pozwalają im kwitnąć w trudnych warunkach.