Diable tasmańskie nie mają konkretnej nory ani legowiska do snu. Są oportunistyczne i śpią tam, gdzie czują się bezpiecznie i wygodnie.
Może to być:
- Puste kłody drzew: Schronienie przed pogodą i drapieżnikami.
- Szczeliny skałkowe: Ochrona i maskowanie.
- Gęsta roślinność: Krzakowiec i podkręcie dają krycie.
- Podziemne nory: Okazjonalnie opuszczone nory innych zwierząt.
W skrócie: Diabel tasmański śpi wszędzie, gdzie czuje się bezpiecznie – priorytetem bezpieczeństwo, a nie konkretne miejsce snu.