Wyginiecie tygrysów nie powoduje bezpośrednio niedoboru wody, ale może mieć pośrednie skutki ekologiczne wpływające na zasoby wodne:
- Wzrost herbiworyi: Bez tygrysów populacje roślinożerców (jelenie, antylopy, dziki) mogą wzrosnąć → przeżeranie → degradacja roślinności → mniejsza retencja wody w glebie, mniejsza infiltracja, mniejsze uzupełnianie wód gruntowych.
- Zmiana struktury lasu: Utrata drapieżnika szczytowego zmienia skład gatunkowy lasu (tzw. mezopredator release, kaskady troficzne) → wpływa na ewapotranspirację, chłonność wody, mikroklimat.
- Degradacja siedliska: Mniejsza ochrona terenów tygrysich = większa presja człowieka, wycinka, fragmentacja → zaburzenie cykli wodnych na skalę krajobrazową.
- Zmiana zachowań ofiar: "Landscape of fear" znika – roślinożercy żerują dłużej, intensywniej, w innych miejscach → inny zużycie wody, inna dynamika roślinności.
Wielkość efektu zależy od kontekstu lokalnego: typu lasu, gęstości populacji, stopnia degradoowania. Badania w Indiach (np. rezerwaty tigryse) potwierdzają, że obecność tygrysów koreluje z lepszą kondycją lasów i zasobami wodnymi.