Tiger kwoll, zwany też plamistogonowym kwollem, jest krytycznie zagrożony z powodu utraty siedliska, wprowadzonych drapieżników (koty i lisy dzike), chorób (np. wścieklizna psów), śmiertelności na drogach, pestycydów, pożarów stepowych wynikających z zmian klimatu i niskiej różnorodności genetycznej.
Działania ochronne obejmują ochronę siedlisk, zarządzanie chorobami, hodowlę w niewoli i edukację społeczną, by uratować gatunek.