Oto dlaczego:
* Zachowanie drapieżne: Tygrysy z zębami szabli były drapieżnikami wierzchołków, co oznacza, że polowały na dużą ofiarę. Prawdopodobnie wymagało to, aby były dostosowywalne i wykorzystywać różne środowiska.
* Dowody kopalne: Skamieliny tygrysów szablowych znaleziono na obszarach w pobliżu źródeł wody, co wskazuje, że prawdopodobnie zamieszkiwały takie środowiska.
* Podobne zwierzęta: Nowoczesne duże koty, takie jak lwy i tygrysy, znane są z pływania, a nawet polujących w wodzie. Jest prawdopodobne, że tygrysy z zębami szablą posiadały podobne możliwości.
Należy jednak zauważyć:
* określone adaptacje: Tygrysy z zębami szabli miały ogromne kły, które mogły utrudniać ich zdolność do pływania.
* Wariacje siedliskowe: Specyficzne gatunki i siedliska tygrysów z zębami szabli różniły się, więc niektóre mogły być wygodniejsze wokół wody niż inne.
Wniosek:
Chociaż nie możemy na pewno powiedzieć, czy tygrysy z zębami szabli były „przestraszone” wodą, bardziej prawdopodobne jest, że nie były z natury niechętne. Prawdopodobnie płynęli i polowali w wodę w razie potrzeby, w zależności od środowiska i ofiary.