Nie mamy zdjęć młodych tygrysów tasmańskich (thylacynów), ale na podstawie wiedzy o dorosłych i innych torbaczach możemy domyślić się ich wyglądu:
- Małe i futrzaste: Jak większość torbaczy – urodzone bardzo małe, niedorozwinięte, pokryte miękkim, cienkim futrem na ciepło.
- Niewidome i głuche: Przy urodzeniu – ślepe i głuche, zależne od dotyku i węchu.
- Przyklejone do pierściówki w kieszeni: Jak inne torbacze, spędzały pierwsze tygodnie/miesiące w kieszeni matki, trzymając się cieknika.
- Paski: Choć wzór mógłby się różnić, prawdopodobnie miały charakterystyczne ciemne paski rodziców, może mniej wyraziste.
- Brak kieszeni! Ważne: w przeciwieństwie do kangurów/koal, thylacyny NIE MIAŁY KIESZENI. Młode chowały się w zgłębieniu skóry na brzuchu matki – pewna ochrona.
Ponieważ thylacyna wyginęła, nie poznamy pewnie wyglądu młodych. Ale na podstawie innych torbaczy i dorosłych thylacynów możemy sobie je dość dokładnie wyobrazić!