1. System linii bocznej:
* To jest seria porów sensorycznych biegających wzdłuż boków ich ciała.
* Wykrywa wibracje i zmiany ciśnienia w wodzie, pozwalając im wyczuć ruch ofiary lub innych przedmiotów.
2. Ucho wewnętrzne:
* Ucha wewnętrzna jest odpowiedzialna za słyszenie fal dźwiękowych.
* Rekiny mają specjalną strukturę zwaną „sacculus”, która jest wyjątkowo wrażliwa na dźwięki o niskiej częstotliwości, które dobrze przemieszczają się przez wodę.
3. Transmisja dźwiękowa:
* Fale dźwiękowe w wodzie przemieszczają się przez ciało rekina, docierając do ucha wewnętrznego za pomocą szczęki.
* To pozwala rekinowi „słyszeć” dźwięki ze znacznej odległości, nawet w mrocznych lub ciemnych wodach.
4. Wrażliwość na niskie częstotliwości:
* Rekiny tygrysa są szczególnie wrażliwe na dźwięki niskiej częstotliwości, które są typowe dla dużej, wolno poruszającej się ofiary, takimi jak ryby lub foki.
* Pomaga im to zlokalizować potencjalne źródła żywności z daleka.
5. Rozprawa kierunkowa:
* Chociaż ich słuch nie jest tak precyzyjny jak nasz, mogą określić ogólny kierunek źródła dźwięku.
* Pomaga im to poruszać się w kierunku ofiary i unikać drapieżników.
Ciekawe fakty:
* Rekiny tygrysów słyszą ofiarę z odległości setek metrów!
* Mogą nawet wykryć subtelne dźwięki bicia serca ryby lub jej ruchów pływackich.
* Ich wrażliwy słuch pozwala im odnieść sukces drapieżników w różnych siedliskach, takich jak rafy koralowe, laguony i otwarte oceany.
Podsumowując: Rekiny tygrysa są wyposażone w wyrafinowany system słuchu, który opiera się na linii bocznej, ucha wewnętrznym i transmisji szczęki. Umożliwia im to wykrywanie dźwięków niskiej częstotliwości z daleka, skuteczne zlokalizowanie ofiary i poruszanie się w ich środowisku.