Wilki szare to zwierzęta społeczne żyjące w stadach, gdzie każdy członek pomaga w opiece i wychowaniu młodych. Stado składa się z dominującego samca i samicy, ich potomstwa z poprzedniego roku oraz kilku dorosłych wilków, które mogą, ale nie muszą być spokrewnione z parą alfa. Stada, jak w wielu rodzinach, łączą siły, by wychować nowe szczeniaki.
Rodzenie miotów
Samica jest gotowa do rozrodu w wieku 2 lat. Musi wykopać gniazdo w tylnej części nory, by przygotować się do porodów. Czasem wybiera istniejącą strukturę, np. porzuconą nodzię bobra, pęknięty chłon lub jaskinię. Alfa samica rodzi średnio 6–10 szczeniaków wiosną. Szczeniaki są ślepe i głuche, całkowicie bezsilne. Samica zostaje z nimi przez pierwsze tygodnie, by się nimi opiekować.
Odżywianie szczeniaków
Przez pierwsze 45 dni matka karmi szczeniaki mlekiem. Dostarcza im też wymiotne pokarmy, gdy uczą się jeść mięso. Inni członkowie stada przynoszą jedzenie matce, by ta mogła skupić się na opiece bez wychodzenia na polowanie. Inni też wymiotują pokarm dla szczeniaków, co ułatwia porządek społeczny i wiązanie w stadzie. Szczeniaki skaczą na twarze dorosłych i gryzą ich pyszczki, zachęcając do wymiotywania.
Odstawianie
Głównym składnikiem diety wilka jest mięso z różnych zwierząt: łoś, jeleń, karibu, moose, bóbry, króliki. Okolo 5. tygodnia matka odstawia szczeniaki, by zaczęły jeść mięso same. Po odstawieniu matka niesie szczeniaki na powierzchnię do miejsc spotkań (rendezvous sites), gdzie bawią się same. Uczą się polować na owady i małe gryzonie. Gdy mają 4 miesiące, po wykształceniu zębów, młode wilki zaczynają polować ze stadem.
Dorosłe
Matka kontynuuje prowadzenie szczeniaków do miejsc spotkań, aż regularnie będą polować z dorosłymi. W wieku 5–6 miesięcy szczeniaki भटकają 3–5 km od miejsc spotkań. Stopniowo przestają je wykorzystywać i zaczynają podążać za dorosłymi. W tym momencie wymagają minimalnej opieki. Wiele szczeniaków opuszcza stado, by znaleźć własne terytorium w wieku 2 lat.