Wilki zazwyczaj unikają bezpośredniego konfliktu o jedzenie, chyba że przeżycie jest na stake, np. w czasie niedoboru. W stadzie hierarchia społeczna zazwyczaj określa kolejność jedzenia – dominujące osobniki jedzą pierwsze, niższe w hierarchii czekają.
Konfrontacje mogą vzniknąć, gdy ofiara jest ograniczona lub podczas polowań wymagających koordynowanego posiłku dużych zwierząt. Większość sporów to pozowanie, wokalizacje i wyświetlanie dominacji, a nie w pełni fizyczne walki. Jeśli sygnały niemiłowe zawiodą, wilki mogą stosować kontrolowaną, nieśmiertelną agresję, np. chwytanie lub gryzienie, by ustalić rangę.