Szare wilki angażują się w kilka typów relacji ekologicznych:
- Mutualizm: kruki podążają za stadami wilków i jedzą padliny zostawione przez wilki. W zamian kruki mogą ostrzegać wilki przed niebezpieczeństwem i pomagać im lokalizować ofiary.
- Komensalizm: kojoty czasem korzystają z umiejętności łowieckich wilków przy polowaniu na duże ofiary, choć relacja jest złożona, bo gatunki też rywalizują.
- Amensalizm: wilki polują na lose, a lose unikają terenów z wilkami. To negatywnie wpływa na lose (mniej siedliska) i może zmniejszyć pożywienie dla wilków.
- Konkurencja: wilki i niedźwiedzie rywalizują o pożywienie i siedlisko. Zazwyczaj się unikają, ale mogą walczyć przy spotkaniu.