Poza ludzkim językiem
Wilki nie mówią językiem jak ludzie. Zamiast tego używają złożonego systemu dźwięków, języka ciała i zapachów do komunikacji.
Wokalizacje i sygnały
Wycie gromadzi stado lub ogłasza terytorium na duże odległości. Szczekanie sygnalizuje niebezpieczeństwo, jękanie wyraża strach lub poddanie, wycie grozi, a jęki służą do zabawy. Język ciała przez uszy, ogony i pozę przekazuje humor i intencje.
Znakowanie zapachowe
Wilki używają moczu, fekalii i gruczołów zapachowych do oznaczania terytorium i przesyłania wiadomości innym wilkom.
Ten wyrafinowany system pozwala wilkom żyć i prosperować w ich grupach społecznych.