Wilki szare, największe członowie rodziny psowatych, są przodkami dzisiejszych domestycznych psów. Kiedyś były powszechne w całej Ameryce Północnej i na całym świecie, z populacją bliską dwóm milionom. Obecnie w USA zostało mniej niż 20 tys. tych zwierząt, skupionych w kilku stanach. Główna przyczyna spadku populacji to zagrożenia ludzkie.
Redukcja terytorium
Kiedyś wilk szary żył w całych USA. Gdy europejscy osadnicy przepłynęli Atlantyk, znaleźli wilki wzdłuż Wybrzeża Wschodniego, w wnętrzu kraju i na Wybrzeżu Zachodnim. Zwierzęta zasiedlały też Kanadę i Meksyk. Niestety, ludzkie nieporozumienie i strach wygnali je z historycznych zasięgów i zmniejszyły populację. Do lat 30. XX w. większość została zabita przez łowców. Dziś wilk szary został wypchnięty z USA. Żyją w Kanadzie, w stanach amerykańskich przy północnej granicy i w Alasce. Szacuje się 5 tys. w stanach południowych i do 12 tys. w Alasce.
Nietolerancja ludzka
Głównym powodem polowań na wilki w przeszłości i dzisiaj jest ich postrzeganie jako zagrożenia dla zwierząt hodowlanych. Są też uważani za konkurenta łowców dużych zwierząt. Choć wilki to drapieżne zwierzęta, rzadko stanowią realne zagrożenie dla zwierząt gospodarskich. Nie wpływają też na populacje zwierząt łowniczych w stopniu utrudniającym łowiectwo. Programy restytucji wykazały, że wilki mają nieistotny negatywny wpływ na zwierzęta hodowlane, ale to mało zmieniło postrzeganie społeczne. Zachęca się do niesmiertelnych metod odstraszania, ale to ranchers decydują o ich wdrożeniu.
Działania rządowe
Wilki szare są obecnie klasyfikowane jako zagrożone we wszystkich 48 stanach z wyjątkiem Minnesoty, gdzie są uznane za zagrożone (threatened). W Alasce wilk szary nie ma żadnych federalnych zabezpieczeń. Brak ochrony dotyczy też populacji reintrodukowanych w Górach Skalistych, bo są traktowane jako populacje eksperymentalne. Trwa debata o statusie wilków. Fish and Wildlife Service próbował usunąć je z listy gatunków zagrożonych, ale sąd federalny odrzucił tę decyzję. To pozwala wilkom zachować ochronę, ale debata trwa.
Programy ochrony
Kilka organizacji ochrony przyrody docenia rolę wilka szarego w ekosystemie. Pracują nad odbudową populacji i ochroną przed zagrożeniami ludzkimi. Lobbują przeciwko polowaniom z lotu w Alasce i żądają lepszego zarządzania przez rząd. Programy edukują farmerów o niesmiertelnych metodach ochrony stad i działają na rzecz zatrzymania zbędnych polowań.