Wilki szare – wraz z wilkami czerwonymi – zostały uznane za zagrożone w 1973 r. Wtedy uchwalono Ustawę o Gatunkach Zagrożonych (Endangered Species Act), która dała wilkom szarym federalną ochronę. Dzięki tej ochronie populacje wilków rosną w północnych Górach Skalistych, Wielkich Jeziorach i Południowo-Zachodnich USA. Mimo kontrowersji, w 2008 r. wilki szare usunięto z listy zagrożonych w niektórych stanach.
Zagrożenia
Wilki szare często żyły pod presją prześladowań; wchodziły w konflikty z ludźmi, bo polowały na zwierzęta hodowlane. Na początku XX w. rząd przeprowadził masową kampanię wyciskową przeciwko wilkom. Ludzie też ingerowali w terytoria wilków, powodując utratę naturalnego siedliska. Te problemy drastycznie zmniejszyły liczbę wilków szarych, prowadząc do ich statusu gatunku zagrożonego.
Ustawa o Gatunkach Zagrożonych
Ustawa o Gatunkach Zagrożonych to program chroniący zagrożone gatunki naturalne. Chroni wszystko – od ptaków i ssaków po owady i drzewa. Zgodnie z ustawą agencje federalne muszą konsultować się z U.S. Fish and Wildlife Service, by upewnić się, że nie autoryzują działań zagrażających gatunkom zagrożonym. Wilki szare trafiły na tę listę w 1973 r., bo wtedy w USA było tylko 500 wilków.
Skutki Ustawy
Ochrony z Ustawy pomogły przywrócić populacje wilków szarych w USA. Aby dalej zwiększyć liczby, w połowie lat 90. specjaliści przywiezli kanadyjskie wilki do części Montany, Idaho, Wyomingu oraz do Parku Narodowego Yellowstone, gdzie wilki zostały całkowicie wyeliminowane. Dzięki ograniczeniom polowań na jelenie i łoś w tych rejonach, wilki mają obfite pożywienie. Dzięki tym wysiłkom obecnie żyje ok. 5 tys. wilków szarych w stanach południowych i 7–11 tys. w Alasce.
Kontrowersje
Ze względu na rosnące straty w zwierzętach hodowlanych, wilki usunięto z listy zagrożonych w pięciu stanach: Idaho, Montana, Wisconsin, Michigan i Minnesota. Choć naukowcy federali twierdzą, że populacja jest stabilna, konserwatorzy uważają, że liczby nie są na tyle silne, by wyjść z listy. Polowania na wilki zostały legalizowane w Idaho i Montanie; w trakcie sprawy sędzia federalny uzasadnił decyzję, cytując badanie wskazujące, że wilki mogłyby stracić 30% populacji i nadal się odbudować.