Wilk szary, znany też jako wilk lasowy, to największy z 41 gatunków z rodziny psowatych (Canidae). Wilk szary to drapieżnik. Poluje i je każde ssaki lub ptaki, które może złapać. Zwierzęta kopytne wydają się ulubionym pożywieniem, w tym zwierzęta hodowlane. Dlatego interwencja ludzka jest jedną z głównych przyczyn zagrożenia. 5 sierpnia 2010 r. sędzia federalny przywrócił im status zagrożonego, by mogły odbudować populację w naturze.
Interakcja z ludźmi
Jedną z największych przyczyn, dla której wilk szary jest na liście gatunków zagrożonych, jest interwencja ludzka. Choć rzadko wilk zbliża się do posesji prywatnych, zdarzało się, że zabijał zwierzęta hodowlane. Zazwyczaj dzieje się tak, gdy pożywienie jest mało. Dlatego wielu farmerów strzela do każdego wilka zbliżającego się do ich posesji. Wilk lubi dużą zwierzynę i poluje na jagnięta, owce, kozy lub inne zwierzęta kopytne, które może zrzucić, przeciągnąć i zjeść.
Niszczenie siedliska
Często nie myślimy o konsekwencjach tworzenia nowych osiedli, centrów handlowych i parków. Gdy niszczymy obszary naturalne, czasem wypieramy zwierzęta – w tym wilki szare – z ich naturalnego siedliska i wypieramy ich ofiary. Ze względu na status zagrożonego gatunku, ich siedlisko jest teraz chronione przed takimi szkodami.
Drapieżniki
Wilk szary ma tylko jednego naturalnego wroga – niedźwiedzia. Niedźwiedzie nie polują na wilka po to, by go zaatakować. Interakcja niedźwiedź-wilk dzieje się przy jedzeniu lub padlinie. Czasem wilk próbuje ukraść ofiarę niedźwiedziowi. Wtedy zazwyczaj wilk jest ciężko ranny lub ginie.
Restytucja
Restytucja wilka szarego jest nadzieją. Ich wskaźnik rozmnażania jest dość wysoki. Wilk szary parzy się w styczniu i lutym. Przy ciąży trwającej 63 dni, samica może urodzić miot 4–7 szczeniaków. Choć rodzą się ślepe i bezbronne, stado opiekuje się nimi do dojrzałości ok. 10 miesięcy. Dzięki programom hodowli w niewoli i parkom narodowym są nadzieje na przywrócenie gatunku do stabilniejszych populacji, mówi Defenders of Wildlife.
Ochrona
Populacja wilka szarego spadła z ponad 2 mln do niecałych 200 tys. na świecie. Wilk szary był jednym z pierwszych gatunków wpisanych na listę zagrożonych w 1973 r. Stan na 2010 r., ich zasięg zmniejszył się do fragmentów Kanady i USA. Stany: Alaska, Idaho, Michigan, Minnesota, Montana, Wisconsin, Wyoming aktywnie uczestniczą w programach hodowli, by uratować ten gatunek. W 1995 r. Park Narodowy Yellowstone reintrodukował wilka szarego.