Kojoty i wilki to gatunki podobne ze wspólnymi siedliskami, stąd kojoty nazywane są „wilkami preeriowymi” na środkowym zachodzie USA. Oba gatunki występują w całej Ameryce Północnej i w rejonach górskich Europy. Typowe miejsca kojotów to otwarte pola w lesie, gdzie polują na małe gryzońce. Wilki preferują głębsze części lasów, ale można je spotkać też w tundrze arktycznej, równinach i lasach. Wilk to główny wróg kojota, więc spotkanie obu razem może być niebezpieczne.
Preeria
Szukaj preerii z wysoką trawą i krzakami – to środowisko pomaga kojotom zachować niski profil podczas polowania na gryzońce. Preerie ułatwiają kojotom pracę zespołową dzięki otwartej przestrzeni bez dużych drzew utrudniających komunikację.
Gęste lasy
Lokalizuj wilki w gęstych lasach – to ich preferowane środowisko. Kojoty też tu występują. Choć kojoty częściej zbliżają się do ludności (np. tereny blisko dróg), wilki woleją zostać w lesie, gdzie więcej ofiar.
Tundra
Wilki głównie występują w tundrze, zdefiniowanej jako grunt zamarznięty 10–12 cm (4–5 cali) pod śniegiem, co sprawia, że roślinność prawie nie rośnie. W miarę wzrostu populacji ludzkiej, wilki przesunęły się na północną tundrę Kanady i Alaski, gdzie żywią się dużymi karibami, gryzońcami i każdym mięsem, jakim zdołają. W niektórych rejonach północnej Kanady szacuje się jednego wilka na 65 km² (25 mil kwadratowych) – gęstość wyższą niż gdziekolwiek indziej.
Farmy na terenach wiejskich
Lokalizuj farmy wiejskie, gdzie zwierzęta hodowlane (głównie kurczaki i drobna zwierzyna) są obfite. Wielu farmerów nie lubi kojotów i wilków, bo naruszają ich zwierzęta. Wilki i kojoty przyciągają te farmy w poszukiwaniu łatwego posiłku.