Wilk szary, zwany też wilkiem drzewnym, to dominujący gatunek wilka w Kanadzie. Populacje rozciągają się od Quebec do Kolumbii Brytyjskiej, z wyjątkiem pradziadów. Wilki te dorastają do ok. 75 cm w kłębie, z długością ciała ok. 1,5 m. Wilki szare, jak wilki grzywiaste i czerwone, wybierają partnerów na całe życie. Są gatunkiem mięsożernym zjadającym duże trawożercy, małe gryzonie, padlinę i zwierzęta hodowlane.
Duże trawożercy
Kanadyjska dzicz obfituje w duże trawożercy, stanowiące większość diety wilka szarego. Polują głównie na jelenie, łoś, karibu, wapiti i bizony. Wilki polują w stadach, co ułatwia łowienie tak dużych ofiar. Muszą jednak mocno się starać – badania pokazują, że na 10 pościgów za dużym ssakiem, złapią tylko jeden. Latem polują na młode łoś i sarny, bo są łatwiejsze do złapania.
Małe gryzonie
Wilki zjadają prawie każde zwierzę jako pokarm. Małe gryzonie i króliki to łatwiejsze ofiary, nie wymagające tyle siły. Niestety zimą stado nie może utrzymać się tylko na małych gryzońach. Latem, gdy wilki wędrują same lub z partnerem, małe gryzonie to główny pokarm. Wilki szare pomagają utrzymać równowagę ekosystemu, a ich spadkowe liczebności doprowadziły do nadmiaru gryzońów.
Padlina
Wilki wolą polować sami, ale w trudnych czasach, gdy brakuje jedzenia, sięgają po padlinę. Zagłodniałe wilki zjadają resztki trupów, ale tylko dla przetrwania. Ponieważ kanadyjska dzicz obfituje w zwierzynę i zwierzęta gospodarskie, zdrowe wilki rzadko stosują tę metodę.
Zwierzęta hodowlane
Z smutkiem farmerów kanadyjskich, wilki szare polują na bydło i konie. Rząd Kanady współpracuje z farmerami, by ograniczyć drapieżnictwo, zwłaszcza w regionie bydła w Albercie. Powstały grupy badawcze, jak Oldman Basin Carnivore Advisory Group i Alberta EcoTrust Foundation.