Podobnie jak koty i psy, żółwie – w tym pustynne – bywają ofiarami pasożytów i pasożytów zewnętrznych. Mogą być tylko irytujące, ale też zagrażać zdrowiu i życiu. Na szczęście większość da się wyleczyć, a żółw wraca do zdrowia.
Pasożyty zewnętrzne
Żółwie pustynne z natury lub trzymane na zewnątrz często mają roztocza lub kleszcze – małe owady przywierające do miękkiej skóry i ssące krew. Setki gatunków atakuje żółwie, w tym roztocza chigger i afrykańskie kleszcze (przenoszone od innych żółwi). Wiele typów występuje też na jaszczurkach i psach. Mogą przenosić choroby i pasożyty krwi. Silna inwazja kleszczy prowadzi do anemii. Kleszcze można usunąć samemu lub u weterynarza. Roztocza – tylko u weterynarza (płyny do kąpieli).
Pasożyty wewnętrzne
Częste u żółwi pustynnych trzymanych w małych pojemnikach lub w grupach. Wchodzą w to: nicienie, haczycówki, robaki igiełkowe – powodują utratę wagi, brak apetytu, apatię, anemię, problemy trawienne. Profilaktyka: czystość siedliska. Leczenie: diagnoza i terapia u weterynarza.
Pasożyty ran
Nawet drobne rany narażają na mioazę (fly strike) – muchy zładają jaja w ranie, larwy wychodzą i zjadają tkanki. Żółw staje się apatyczny lub nadpobudliwy, z rany unosi się złachy zapach. Profilaktyka: ranni żółwie trzymaj w domu. Leczenie: usunięcie larw, dokładne oczyszczenie rany, konsultacja weterynarza (antybiotyki, dalsze leczenie).
Pasożyty krwi
Wiele żółwi, w tym pustynnych, nosi pasożyty krwi, np. Haemoproteus peltocephali, powodujące chorobę przypominającą malarię. Szkodzą bardziej osłabionym, chorym lub zestresowanym osobnikom. Diagnoza: badanie krwi. Leczenie weterynaryjne eliminuje pasożytów.