Wilki i psy mają wspólnych przodków i wiele podobieństw, choć jeden został dzikim, a drugi udomowionym. Istnieją jednak wyraźne różnice fizyczne.
Zęby
Jedna z najbardziej wyraźnych różnic. Oba mają taką samą liczbę zębów, ale wilk: dłuższe zęby, mocniejsze zęby tłuste (do zabijania i jedzenia ofiary). Szczęka wilka znacznie silniejsza – ciśnienie ok. 103 bar (1500 psi), ok. 2x szczęka owczarka niemieckiego.
Futro
Oba: dwa rodzaje futra. Długie włosy = zewnętrzne futro, miękkie krótsze = podszerszenie. U wilków podszerszenie grubnieje późną jesienią/zimą. Raz w roku (wiosną) wilk linuje. Psy linują wiosną, ale też jesienią. Niektóre (np. owczarek niemiecki) linują cały rok.
Budowa ciała
Wilk: mięśniasta, wąska klatka piersiowa. Pies: szeroka, beczkowata klatka. Wilk: dłuższe nogi -> dłuższy krok, dalekie dystanse. Fizjologia: tylna łapa często w śladzie przedniej tej samej strony -> wrażenie prostej linii. Psy nie potrafią ustawić tylnych łap w śladach przednich – tropy meandrujące.
Gruczoł przedogonowy (pre-caudal gland)
Wilk ma gruczoł przy podstawie ogona – znakowanie innych wilków w stadzie. Psy udomowione nie potrzebują bezpieczeństwa stada – gruczoł nieobecny.
Rozmnażanie
Suki wilcze: raz w roku (luty-marzec). Suki psy: co 6 miesięcy -> 2x częściej. Wilki wyrzewają jedzenie dla młodych – psy nie mają tej cechy.