Pies pomocniczy (ADA 1990): „każdy pies przewodnik, sygnałowy lub inny zwierzę specjalnie wytrenowane do pomocy osobie niepełnosprawnej”. Pomaga niewidomym, niesłyszącym, z padaczką, cukrzycą, autyzmem, reumatyzmem lub inną niepełnosprawnością. Rasa zależy od zadań i preferencji właściciela.
Rasy przewodników niewidomych
Golden retriever, labrador retriever, owczarek niemiecki. Inteligentni, wystarczająco duży do prowadzenia w uprzęży. Rozmiar daje stopień ochrony. Standard AKC: retriever – łagodny, inteligentny, adaptacyjny, życzliwy, chętny do posłuszeństwa, nieagresywny.
Rasy psów dla niesłyszących
Alertują o dźwiękach: dzwonek, telefon, budzik, alarm pożarowy, płacz dziecka. Często mieszańce ze schronisk, małe/średnie.
Rasy do pracy psychiatrycznej
Dobór osobisty. Shanna Hollingsworth (Psychiatric Service Dog Society): Newfoundland ciągnący do 900 kg daje pewność, że w pożarze ewakuuje dziecko. Rozmiar = „deep pressure therapy” – stały punkt przyczepienia w stresie.
Mniejsze rasy
Małe rasy potrafią pomagać w domu, łatwiejsze do prowadzenia. Inteligentne, łatwe w treningu: pudle, fox teriery.
Trening psów pomocniczych
- Przewodnicy: od 8 tyg. w domach wolontariuszy („puppy raisers”) – posłuszeństwo, socjalizacja. Potem trening zaawansowany u certyfikowanego trenera z akredytowanej organizacji.
- Słuchowe/inne: trening u domu przez trenera/właściciela. Zadania specyficzne do niepełnosprawności.
- Najlepsi psy pomocnicze = wytrenowani do konkretnej roli. Rozmiar ma znaczenie, ale rasy przewodników wybierane pod temperament/treningowalność, a wiele innych ras codziennie wspiera swoje przewodniki.