Definicja inbreedingu
W hodowli drobiu inbreeding to narzędzie zarządzania. Dwa typy: bliski inbreeding (ojciec-córka, brat-siostra, matka-syn) i line-breeding (kuzyni). Cel: koncentracja pożądanych cech. Podwajanie genów zwiększa dobre i złe cechy. U kur szybko eliminuje się niepożądane linie – hatcherzy robią to od lat, poprawiając linie nietrące.
Korzyści
Skupienie na wybranych cechach. Poprawa linii nietrących w laboratoriach i hatcheriach.
Wady
Utrata linii przez brak witalności i płodności. Wyrażanie wad – ale większość ptaków hatcherzy jest inbred, niepożądane wyeliminowane.
Inbreeding w stacie domowym
Według „Hodowla kur dla bystrzaków” – niezalecane. Lepiej line-breeding. Inbreeding może obniżyć płodność w przyszłych pokoleniach. Testy lab. lat 20-40: pary brat-siostra wyeliminowały linię w kilka pokoleń (brak płodności). Ale przy planowaniu z kilkoma liniami – sukces. Niektóre linie >98% inbred.
Decyzja
Zależy od celu: jajka do inkubacji? Bez dużej liczby kur – trudno utrzymać inbred linię przez pokolenia. Lepiej wprowadzać nowe ptaki (nawet daleko spokrewnione). Jeśli jajka tylko do jedzenia – nie ma znaczenia, czy kogut pokrywa siostry.