Tak, w świecie zwierząt występują dwa główne typy hermadytyzmu – posiadania obu płci:
1. Hermadytyzm sekwencyjny (zmiana płci w życiu)
Osobnik zaczyna jako jedna płeć, potem przejmuje drugą. Wyzwalacze: wiek, rozmiar, hierarchia społeczna, warunki środowiskowe.
- Ryby klownowate (Amphiprion): Protandria – startują jako samce. Dominująca samica hamuje dojrzewanie pozostałych samców. Gdy umiera, najwyżej rangujący samiec zmienia płeć na samicę. Nemo w rzeczywistości stałby się mamą.
- Ryby z rodziny wrasse (Labridae): Mogą zmieniać płeć wielokrotnie (protoginia lub dwukierunkowo) w zależności od struktury haremowej.
- Ślimaki kapciaste (Crepidula): Stosują się w kupki – na dole samica, na górze samce. Gdy samica umiera, najbliższy samiec staje się samicą.
2. Hermadytyzm jednoczesny (obie płce naraz)
Organizm posiada funkcjonalne gonia męskie i żeńskie w tym samym czasie. Nie samonapladają się – wymagają partnera do wymiany gamet.
- Ślimaki lądowe (np. ślimak pomarańczowy),
- wielogłów,
- niektóre rybki (np. ryba-kamień),
- mnóstwo bezkręgowców.
Różnica kluczowa
Sekwencyjny: Płeć zmienia się w czasie (jeden gonad funkcjonalny w danej chwili).
Jednoczesny: Dwa funkcjonalne gonia naraz (ale mechanizmy zapobiegające autozapyleniu).
To fascynujące strategie ewolucyjne maksymalizujące sukces reprodukcyjny w trudnych warunkach (np. niska gęstość populacji, brak partnera).