Pierwsza uwaga: poprawne angielskie słowo to prey (ofiary), a nie pray (modlić się).
Ofiary (prey animals) to zwierzęta polowane i zjedzane przez drapieżników (predators). To relacja troficzna, nie taksonomiczna – ten sam gatunek może być drapieżnikiem w jednym kontekście, a ofiarą w innym.
Typowe przykłady ofiar:
- Ssaki trawiące / roślinożercy: jeleń, sarna, kangur, antylopy, gazele, zebry, gnui, króliki, liśki, myszy, szczury, chomiki, świnki morskie.
- Ptaki: ptaki piewcze, gołębie, kaczki, kurki, szczygieły, wróble, kruki, sowy (młode), jastrzębie (młode).
- Ryby: ryby fourasowe (herring, sardynka, makrela), młodzie ryb drapieżnych, ryby denne.
- Owady i bezkręgowce: muchy, motyle, mrówki, termity, larwy, pająki, skorupiaki, ślimaki, dźwigacze.
- Płazy i gady (młode/drożne): kiedońce, młode żółwie, jaszczurki, węże.
Adaptacje ofiar (anty-drapieżnicze):
- Kamuflaż, mimetyzm, aposematyzm (ostrzegawcze kolory).
- Grupowe życie (stada, roje, szwarmy) – oczy wielu, efekt dzioba.
- Szybkość, zręczność, ucieczka, kopanie nor.
- Alarmowe sygnały (dźwiękowe, chemiczne, wizualne).
- Obrona aktywna (rogi, kły, kopyta, jad, strzelenie – skunk).
Bez ofiar nie ma drapieżników – to dwa bieguny tego samego łańcucha pokarmowego.