Specyfika owcy islandzkiej
Owce islandzkie – średniej wielkości, wśród najstarszych ras. Dają doskonałą wełnę i mleko – popularne u hodowców. Jak większość ssaków, są podatne na robaki. Większość pasożytów powoduje problemy jelitowe, niegroźne dla życia, jeśli leczone. Aby wyleczyć, trzeba znać objawy.
Główne objawy
Niedokrwistość (Anemia)
- Robak kijowy (barber pole worm) – częsty pasożyt owiec. Żeruje krewią -> niedokrwistość. Objawy: bladłe błony śluzowe, zwłaszcza wokół oczu. Zdrowe owce: czerwone/różowe oczy. Odporny szczep robaka kijowego na tradycyjne odrobaczanie – pilnie weterynarz przy pierwszym podejrzeniu. Innymi drogami te same pasożyty co inne owce.
Stan wełny
- Każda zmiana jakości wełny bez zmian środowiskowych – alarm. Robaki: sierść szorstka, krucha lub rzadka, cienka. Weterynarz: badanie kału. Owce islandzkie dwuwarstwowe: długie pokrywowe i puszyste podsierście. Zmiany w podsierściu łatwo przeoczyć – sprawdzaj okresowo.
Leniwość (Lethargy)
- Robaki blokują przyswajanie składników. Owca syta może być wygłodzona. Słabość, apatia – sygnał do weterynarza. Owce islandzkie towarzyskie, troskliwe matki. Owca nie troszcząca się o jagniąta – pewnie chora.
Utrata wagi
- Robaki niszczą apetyt -> szybka utrata wagi. Lub: normalne jedzenie, a waga spada – pasożyty kradną wartość odżywczą. Kontroluj wagę miesięcznie, konsultuj weterynarza przy spadku.
Problemy jelitowe
- Wiele robaków atakuje trakt jelitowy. Częste problemy trawienne = prawie zawsze pasożyty. Biegunka >1-2 dni -> robaki. Częstsze oddawanie, zmiana koloru/konsekwencji kału – powód do sprawdzenia.