Robak kijekowaty to pasożyt wewnętrzny ssący krew, który atakuje owce. Często dotyczą one młodszych owiec i mogą spowodować potencjalnie śmiertelną niedokrwistość, jeśli nie zostaną wyleczone. Robaki kijekowate zarażają żołądek owiec i są jednym z najczęściej spotykanych pasożytów wewnętrznych w stadach.
Cykl Życia
Owce zarażają się robakami kijekowatymi podczas pasienia. Jaja pasożyta są uwalniane do środowiska z kalami zainfekowanych owiec, gdzie rozwijają się w larwy zakaźne. Larwy czekają, aż zostaną połknięte przez inne owce, gdzie przemieszczają się w dół układu trawiennego, dojrzewają do formy dorosłej i zaczynają się rozmnażać, rozpoczynając proces od nowa.
Podatność
Owce są szczególnie podatne na zakażenie robakiem kijekowatym, nawet bardziej niż inne zwierzęta pasące, ze względu na to, że pasą znacznie bliżej powierzchni gleby. Ze względu na powtarzalną ekspozycję na robaki, starsze owce zaczynają rozwijać odporność na zakażenie. Jednak jagnięta nie mają tej odporności i mogą szybko ucierpieć na niedokrwistość, jeśli nie zostaną wyleczone. Owce przeżywają tymczasowy upadek odporności bezpośrednio po ścinaniu.
Objawy
Objawy zakażenia robakiem kijekowatym obejmują bladość błon śluzowych i "butle". Błony śluzowe to błony wokół oczu, dziąseł i wnętrza policzków. Zazwyczaj są różowe. Wystarczający objętość krwi u zwierzęcia można szybko zmierzyć, mierząc czas, w jakim naczynka włosowate napełniają się krwią po uciśnięciu ich kciukiem, by wypchnąć krew. Zwierzęta niedokrwiste mają czas ponownego napełnienia naczynek włosowatych dłuższy niż dwie sekundy. Silnie niedokrwiste zwierzęta nie mają krwi w tych mniejszych naczyniach do pomiaru czasu napełnienia. "Butla" to stan, w którym płyn gromadzi się pod szczęką zwierzęcia i jest innym możliwym objawem zakażenia.
Leczenie
Owce zainfekowane robakami kijekowatymi można wyleczyć, aby usunąć robaki. Przeciwrobakowe lub lek zaprojektowany do zabijania dorosłych robaków podaje się techniką zwaną drenchingiem. Strzykawka napełniona lekiem wkłada się do pyska zainfekowanej owcy i lek jest wstrzykiwany do przełyku i do żołądka.
Prewencja/Rozwiązanie
Wskaźnik ponownego zakażenia owiec pozostających na zarażonych pastwiskach jest niezwykle wysoki. Najlepszą metodą prewencji ponownego zakażenia jest leczenie owiec wykazujących kliniczne objawy zakażenia i przeniesienie ich na pastwisko potwierdzone jako wolne od pasożytów. Powodem leczenia tylko zainfekowanych owiec, a nie całego stada, jest to, że robaki mogą rozwijać odporność na leki zaprojektowane do ich zabijania, czyniąc leki nieskutecznymi. Celowane leczenie zwalnia postęp odporności i kupuje czas naukowcom na opracowanie nowych leków.