Jaskółka drzewna (Tachycineta bicolor) – ptak wędrowny, śpiewający, piękny dla ucha i oka. Śpiew radosny, trylujący, szepczący. Jaskrawy pióropusz samców upiększa wiosnę i lato. Dieta bogata w owady – korzyść dla ogrodników.
Identyfikacja
Mały ptak śpiewający z rozwidłowanym ogonem. Samiec: błękitnozielony z góry, biały z dołu. Samice: brązowozielone, białe brzucha. Młodzież: szara z góry, bez błękitu. Czasem brązowe pasmo na piersi/szyi. Rozpiętość skrzydeł ok. 25 cm (10 cali).
Siedlisko
Różne lokalizacje i klimaty. Preferują duże drzewa – lęgają tylko przy dużej osłonie drzew. Blisko wody: rzeka, staw, bagno, jezioro. Zamieszkują też skrzynki gniazdowe.
Dieta
Prawie wyłącznie owady i robaki. Dlatego woda – latają tam i z powrotem, łapiąc owady w locie. Marginalnie nasiona i jagody. Głównym źródłem: mucholoty, komary, motyle.
Regiony
Cała Ameryka Północna. Północ: Alaska, Kanada, po Mississippi – lęgownie. Zimą na południe – Meksyk i dalej. Wiosną wracają na północ.
Przyciąganie
Łatwe: skrzynka gniazdowa na drzewie/wysokim słupie. Duże drzewa w pobliżu zwiększają szansę. Mały staw lub duża kąpiel ptasia też zachęca. Jaskółki wracają do tego samego miejsca przez lata.