Jastrząb czerwonooki (Buteo jamaicensis) najczęściej rozpoznaje się po ceglastoczerwonych, krótkich i szerokich piórach ogonowych, choć wiele podgatunków nie posiada tego charakterystycznego ubarwienia. Są to jednak wprawni łowcy i akrobaci powietrzne – potrafią dostrzec mysz z odległości 30 metrów. Te drapieżne ptaki można obserwować, jak krążą nad otwartymi polami lub wzdłuż szerokich autostrad w całej kraj. To najczęstszy jastrząb w Ameryce Północnej.
Klimaty i zasięg
Jastrzębie czerwonookie znoszą szerokie spektrum klimatów, ponieważ występują w całej Ameryce Północnej. Te wytrzymałe drapieżniki krążą nad alaskańską tundrą, pustyniami południowo-zachodnimi, łąkami, tereny mokradłowe, góry, doliny, a także krajobrazami wiejskimi i miejskimi. Zasięg rozciąga się także na lasy deszczowe Wysp Zachodnich i Ameryki Środkowej.
Życie i rozmnażanie
Samce i samice wyglądają niemal identycznie, choć samice są nieznacznie większe. Jastrzębie czerwonookie zazwyczaj parują się na całe życie i budują gniazda z gałązek i kory na wysokich drzewach lub skałach, do których wracają co roku. Samica składa od 1 do 5 białych, plamistych jaj. Obaj partnerzy na zmianę inkubują jaja przez około miesiąc. Ptaki młode opuszczają gniazdo po 6 tygodniach i w naturze mogą żyć kilkadziesiąt lat. Najstarszy znany jastrząb w niewoli дожил до 29 lat.
Łowictwo
Jastrzębie czerwonookie czają na wysokich gałąziach, budynkach i słupach telefonicznych w poszukiwании ofiary. Krążą też w szerokich okręgach, obserwując drogi i pola. Po zauważeniu ofiary opuszczają się w kontrolowanym nurze i łapią ją pazurami. Żywią się drobnymi ssakami (myszy, króliki), gadami, ptakami, rybami i owadami.
Status ochrony
Według „Przewodnika po ptakach Ameryki Północnej” status zachowania jastrzębia czerwonookiego to „najmniejszy lęk” (least concern) ze względu na jego liczebność w Ameryce Północnej i poza nią.