Azotacja żołądków u przeżuwaczy – definicja, decyzje, leczenie
Azotacja żołądków (ruminal acidosis) dotyczy każdego przeżuwacza. Trudna do leczenia, zagraża dużym stadom. Może zabić zwierzęta, obniżyć przyrosty na tuczarniach, pojawia się w zamkniętych fermach mlecznych.
Definicja
Kwas gromadzi się w tkankach, rezerwy alkaliczne we krwi się wyczerpują. To nie jeden objaw, ale zespół stanów zagrażających życiu. Gdy rozwija się: pH żołądka spada -> trawienie zwalnia -> problemy nasilają się kaskadowo.
Kiedy leczyć (decyzja ekonomiczna)
Duże stada = trudne, drogie leczenie. Pojedyncze zwierzę = większe szanse. Wartość ekonomiczna decyduje. Wartościowe zwierzęta -> leczenie. Mniej wartościowe -> ewentualnie wyeliminowanie. Ciężkie przypadki: leczyć tylko jeśli wartość > koszt. Wymagają izolacji, dużo czasu, pieniędzy.
Leczenie łagodnych przypadków
- Usuń suplementy skoncentrowane z diety.
- Zwiększ produkcję śliny: siano i inne pokarmy wymagające długiego żuwania.
- Przeciwkwasy: wodorotlenek magnezu lub tlenek magnezu do karmy.
- Dużo wody + częsty monitoring.
Leczenie ciężkich przypadków
- Objawy: odwodnienie, upadnięcie, żołądek statyczny, biegunka (scouring).
- Leczyć tylko jeśli wartość ekonomiczna > koszt.
- Zawiesić wszystkie koncentraty.
- Infuzja dożylna (płyny na odwodnienie).
- Antybiotyki profilaktycznie (ryzyko uszkodzeń wątroby).
Leki wspomagające
- Flunixin meglumin (endotoksemię).
- Antyhistaminy (kontrola uwalniania histaminy).
- Tiamina co drugi dzień (profilaktyka polioencefalomalacji).