Brytyjski Departament Środowiska, Żywności i Wiejskich Obszarów (DEFRA) informuje, że choroba kopytowo-pazurkowa, znana w niektórych częściach świata jako choroba kopytno-pazurkowa, to choroba zakaźna występująca u zwierząt parzystokopytnych, takich jak bydło, owce, kozy i świnie.
Objawy
Objawy choroby kopytowo-pazurkowej u bydła zaczynają się od spadku wydajności mlecznej, gorączki ok. 40°C (104°F). Uniwersytet w Illinois raportuje pęcherzyki na kopycich i w ustach bydła, co skutkuje wzmożoną wydzieliną śliny i śluzem wokół pyska i nosa bydła.
Zakażenie
Choroba kopytowo-pazurkowa przekazuje się na różne sposoby, w tym drogą powietrzną oraz przez zakażone mięso i mleko; może być też przenoszona z zarażonego obszaru do nowego na odzieży i obuwiu. Uniwersytet w Illinois informuje, że bydło jest najbardziej podatne na powietrzną formę wirusa.
Rozprzestrzenianie
Według DEFRA choroba kopytowo-pazurkowa powszechnie występuje w części Afryki, Azji, Bliskiego Wschodu i Ameryki Południowej, z okazjonalnymi wybuchami w innych regionach. Spośród zwierząt gospodarskich, takich jak bydło, choroba kopytowo-pazurkowa jest jedną z najszybciej rozprzestrzeniających się chorób, z objawami pojawiającymi się już po 24 godzinach.
Typy
Uniwersytet w Illinois wyjaśnia, że istnieje siedem typów choroby kopytowo-pazurkowej z ponad 60 podtypami i dużą liczbą pododmian. Wszystkie odkryte szczepy choroby kopytowo-pazurkowej mają te same objawy.
Skutki
DEFRA wyjaśnia, że choroba kopytowo-pazurkowa rzadko jest śmiertelna wśród zwierząt gospodarskich, z wyjątkiem niektórych młodych bydła, które mogą zginąć zanim jakiekolwiek objawy staną się widoczne. Niektóre bydło, które wyzdrowieje, może cierpieć na choroby serca, a wartość ekonomiczna bydła z zarażonego stada jest trwale obniżona.
Wybuchy
Uniwersytet w Illinois raportuje, że ostatni zarejestrowany wybuch choroby kopytowo-pazurkowej w Stanach Zjednoczonych miał miejsce w 1929 roku. Według DEFRA Wielka Brytania została dotknięta osiem zarejestrowanymi przypadkami choroby kopytowo-pazurkowej u bydła w 2007 roku.