Pandy wielkie nie są uważane za szczególnie zdrowe w naturze. Oto dlaczego:
Dieta: Są roślinożercami ze specijalizowaną dietą opartą niemal wyłącznie na bambusie. Bambus jest ubogi w składniki odżywcze i trudny do trawienia, co utrudnia pandom uzyskanie energii i odżywiania.
Rozmnażanie: Pandy mają niską płodność. Rodzą 1–2 młode, które przez długi czas są w pełni zależne od matki.
Utrata siedliska: Populacje pand są zagrożone utratą i fragmentacją siedliska, co ogranicza dostęp do bambusa i utrudnia znajdowanie partnerów.
Podatność na choroby: Uboża dieta i niska płodność czyni je wrażliwymi na choroby i zmiany środowiska.
W niewoli natomiast:
Pandy otrzymują wysokiej jakości diety precyzyjnie zbalansowane pod ich potrzeby.
Otrzymują regularną opiekę weterynaryjną i żyją w kontrolowanych warunkach, minimalizując ryzyko chorób.
Są też chronione przed zagrożeniami takimi jak utrata siedliska i braconierstwo.
Dlatego, choć pandy w niewoli są generalnie zdrowe, ich dzikie odpowiedniki borykają się z poważnymi wyzwaniami ograniczającymi ich zdrowie i ogólne dobrostan.