Wstęp
Wyzwanie, ale konieczność – wiele gatunków pasożytów opanowało odporność na chemię (ref. 1). Sukces = ścisła prewencja, skupiona na Haemonchus contortus (pasożyt sutkowaty – główna przyczyna śmierci). NIGDY nie jedna metoda. Wiele technik = bez pasożytów i chemii.
Potrzebne
- Materiały ogrodzeniowe
- Bydło/konie
- Nasiona pasz tanninowych
Strategie
- Czystość korytek i napojówek. Podnioszone lub POZA główną zagrodą – brak kontaktu z gnojem zainfekowanym.
- Rotacja pastwisk. Minimalizuj ekspozycję na larwy na niskiej trawie (kontakt z gnojem). Podziel na równe paddocki na 3–4 tyg. wypasu. Gdy trawa zjesz do 15–20 cm (6–8 cali) – przenieś. Larwy nie wędrują wyżej niż 10 cm (4 cale) na łodydze (ref. 2).
- Inne gatunki na wypasanych pastwiskach. Bydło/konie – pasą blisko gruntu, zjadają larwy kóz bez infekcji, łamią cykl życia (ref. 4). NIE owce z kozami – wspólne pasożyty.
- Zasiej paszy tanninowe. Naturalnie ograniczają obciążenie pasożytami. Sericea lespedeza, cykoria, koniczyna – wybory tanninowe (dr Maria Leite-Browning, Alabama A&M Ext., ref. 3).
- Zamknij w oborze w szczyt migracji jaj. Mokwa trawa + wilgoć. Szczególnie dni deszczowe po suszy.
- Badania gnoi wielokrotnie rocznie. (dr Mary Smith, „Goat Medicine”, ref. 4). Zbieraj próbki od kóz z bladymi/szarymi poświatkami (znak nicieni). Weterynarz = liczba jaj. Usuń/odsprzedaj kozy wrażliwe, hoduj odporne naturalnie.