Kozy alpejskie – popularna rasa mleczna: stabilne usposobienie, wysoka wydajność. Pochodzą z francuskich Alp (Szwajcaria), teraz globalnie. Odporne na klimaty, dobre dla doświadczonych i początkujących.
Potrzebne przedmioty
- Ogrodzone pastwisko
- Schronienie
- Miska karmna
- Koryto wodne
- Siano
- Pelety dla kóz mlecznych
- Zastępnik mleka koziego
- Butelki
- Stój do dojenia (milking stocks)
- Płyn do mycia wycier (udder wash)
- Wiadomo do mleka
Instrukcje
Pastwisko z ogrodzeniem + mała szopa/stodoła. Kozy alpejskie lubią pasć się cały dzień – bogata roślinność.
Miska + koryto z czystą wodą co rano. Woda = mleko, więc nawadnianie kluczowe.
Karm 2x/dzień. Kilka płatków czystego siana trawiastego + pelety dojnicze w misce. Pelety: ziarna (pszenica, kukurydza) + tłuszcze/białka -> więcej mleka.
Rutynowe wizyty weterynarza. Zazwyczaj zdrowe, ale pasożyty. Weterynarz przepisze odrobaczacz.
Unasieniaj dojnice jesienią (wczesną). Okres płodny ~30 dni – oczy: stają przed kozłem, ogon na bok. Kozioł z dojnicami 3–4 tyg. Ciąża 150 dni.
Obserwuj pod koniec ciąży. Zostaw kidy z matkami 3 dni – antyciała z kolostrum. Potem zabierz i karm butelką zastępnikiem. Ręczne wychowanie = ciągłość mleka matki.
Doj 2x/dzień: rano i wieczorem. Koza w stojącu, umyj ciemienie płynem. Wiadro pod wycierami. Chwyt: dłoń na bazie ciemienia, zamknij, ciśnij w dół. Powtórz drugie ciemię. Doj do miękkości wycier, brak mleka. Każda koza: 3–5 kwart (2,8–4,7 l) dziennie.