Kozły (bucks) nie zawsze łatwe w hodowli, ale zyskowny potencjał duży. Niektórzy farmerzy wolą je od bydła – tańsze w utrzymaniu, wytrzymałe na zimno i upał, wielofunkcyjne. Dobre do hodowli, mięsa, skóry na futra. Najlepiej mieć doświadczenie lub poradę eksperta przed wzięciem kozła.
Potrzebne
- Wiedza o nawykach i cechach kozłów
- Solidna zagroda z dużo miejsca, jedzeniem i wodą
- Kozy do parzenia
- Weterynarz doświadczony z kozłami
Na co uważać przy hodowli kozłów
- Rozważ dwa kozły, nie jednego. Zmniejsza ryzyko wrodzenia. Parzysz kozioł od 12 miesięcy. Na początku z kilkoma kozicami, potem więcej z wiekiem.
- Solidna zagroda. Przestronny boks, bezpieczny zamek, wysoki płot (min. 4 stopy = 1,2 m, siatka kratkowa). Wiele miejsca na pasienie i wody. Zagroda gotowa PRZED przyprowadzeniem zwierząt. Kozły oddzielone od kóz do czasu parzenia.
- Nie wierzyć mitom o jedzeniu. Unikalne trawienie, ale dieta to botanika: kora, krzaki, chwasty, trawa, liście. Możesz dawać siano.
- Dzieci i kozły – oddzielnie. Młodzie kozły przyjemne i zabawne, ale z wiekiem stają się agresywne i buczą.
- Przygotuj się na zapach. Dorosłe kozły pachną intensywnie i specyficznie. Zapach przechodzi na ręce i odzież. Zawsze myj ręce po kontakcie, ubranie często do prania.
- Wizyta u weterynarza. Szczepienia, pasożyty. Na wsi weterynarz przyjeżdża na farmę na prośbę – też w nagłych wypadkach.