Systemy utrzymania kur nietrących – porównanie i najlepsze praktyki
Niezależnie od tego, czy jesteś hodowcą amatorskim, czy prowadzisz firmę jajeczną, typ zagrodnictwa wpływa na zdrowie kur i wydajność jajeczną. Przeglądamy główne systemy z zaletami i wadami, byś mógł wybrać najlepszy dla swojego stada.
1. Klatki tradycyjne (bateryjne)
Znamy zdjęcia hal: kury w małych klatkach drutowych, ok. 387 cm² (60 cal²) na ptaka. Nie ma miejsca na rozłożenie skrzydeł czy obrót. Cel: maksymalny zysk kosztem dobrostanu. Ostatnio kwestionowane – faworyzuje produkcję nad jakością życia.
2. Klatki wzbogacone (enriched)
Stosowane od zagród domowych po duże fermy. Ok. 0,37 m² (4 stopy²) na ptaka. Różne kształty, zawsze z drzwiami, gniazdami, materiałem do poszukiwania pożywienia. Dołączony zazwyczaj bieżak ogrodzony – kury mogą łapać robaki, ćwiczyć, kopac w ziemi.
3. System bezklatkowy (cage-free)
Wizja: kury na zielonym łące. Rzeczywistość: często nadal zatłoczone w halach. Wymóg: system bez klatek, dostęp do drzew, gniazd, wyjścia z budynku. W Europie/UK kury na posadzce szybciej rozprzestrzeniają bakterie i choroby – trudno odseparować osobników.
4. Najlepsze zagrodnictwo
Kury muszą być ciepło zimą, chłodno latem, chronione przed drapieżnikami. Pokryte naczynia na wodę i karmę + dzienny dostęp do ogrodzonego bieżaku. Ok. 0,37 m² na kura. Gniazda nieco powyżej wysokości oczu. Zdrowie kur nigdy nie może być poświęcone na więcej jaj.